Rechtser dan Rechts – over de Amerikaanse Republikeinen

Clint Eastwood

Amerika kiest een nieuwe president in november. Krijgt Obama een tweede termijn, of geeft hij de fakkel door aan republikein Mitt Romney? Eind augustus, begin september houden de twee partijen hun conventie. Vorige week hebben de republikeinen hun show  afgewerkt. Het was een merkwaardige conventie, die aantoont hoe radicaal de republikeinse partij is veranderd.

Afwezigen

Opmerkelijk waren de afwezigen. Zoals komiek Bill Maher opmerkte, werden ‘getuigen’ van de vorige republikeinse administratie gewoon geweerd. Geen voormalige president George W. Bush, geen voormalige vice-president Dick Cheney, geen Donald Rumsfeld, geen Colin Powell of Karl Rove. Sleutelfiguren die amper drie en een half jaar geleden aan de macht waren. En die gedurende acht jaar het Amerikaanse beleid hebben bepaald. Evenmin een teken van voormalige kandidaat vice-president Sarah Palin. Zij mocht alleen op facebook haar ongenoegen uiten.

Meer nog. Van andere klassieke republikeinse boegbeelden, zoals Ron Paul, was geen spoor te bekennen. Ron Paul is een merkwaardige figuur, die al veertig jaar dezelfde consequente libertarische ideeën verkondigt: heel beperkte overheid, geen militaire interventies in het buitenland, vrijheid voor het individu. Met zijn consequente leiderschapsstijl spreekt Ron Paul vooral een jonger publiek aan. Maar precies die rechtlijnige houding geneert ‘flip-flopper’ Mitt Romney, die over tal van thema’s al de meest uiteenlopende standpunten innam.

Aanwezigen

Even opmerkelijk waren de aanwezigen. Vice-presidentskandidaat Paul Ryan, bijvoorbeeld. Deze perfecte schoonzoon had vooral aandacht voor zijn ideeën en vermeldde slechts kort ‘top of the ticket’ Mitt Romney.Ryans presentatie draaide rond de afbouw van de overheid. Hoog tijd om overheidsbeleid volledig door de vrije markt te laten regelen. Helaas bevatte die speech enkele inconsistenties. Zo heeft Ryan zelf in het verleden overheidssubsidies goedgekeurd om de economie aan te zwengelen (bijvoorbeeld in 2002, volgens een video van MSNBC). Ook schreef hij foute beleidsbeslissingen toe aan Obama, die in werkelijkheid door diens voorganger, dus door Bush, werden genomen.

Ryan is ideologisch tout court inconsistent: hij verwerpt het begrotingstekort van de overheid, maar heeft peperdure buitenlandse oorlog en interventies goedgekeurd. Meer nog, hij wil het militair budget nog laten oplopen. Verder dweept hij met atheïste Ayn Rand, maar presenteert zich als diepgelovige christen. En hij  pleit voor individuele vrijheid, tenzij het op vrouwenrechten aankomt. Dan kan de rol van de overheid niet groot genoeg zijn, lijkt het (door een verbod op abortus, bijvoorbeeld, zelfs in geval van incest of verkrachting).

Ryan nam een sympathieke ‘folksy’-houding aan. Maar het opvallend aantal leugens bleef niet onopgemerkt. Zelfs CNN-journalisten gingen er dieper op in (ook dat is opmerkelijk). Vreemd ook, omdat deze Pinokkio werd aangekondigd als de intellectuele kracht van de republikeinse partij. Als een man die vooral ‘feiten’ zou brengen. Inhoudelijk staat hij echter op één lijn met Sarah Palin.

Clint Eastwood – weinig inspiratie

Opmerkelijk was ook de verschijning van Clint Eastwood. Hij sprak vlak voor de aanvaardingsspeech van Mitt Romney, en in ‘prime-time’ tv. Voor miljoenen Amerikanen. Eastwoods naam werd tot het laatste moment geheim gehouden. Op het programma stond een ‘mysterieuze spreker’. Mysterieus spreken deed de legendarische acteur/regisseur zeker, losjes improviserend tegen een lege stoel… Hij hield een imaginaire discussie met Obama, aan wie hij schunnige en boze uitspraken toedichtte. Niet meteen een geloofwaardige act. Ook inhoudelijk struikelde Eastwood herhaaldelijk. Zo ziet hij liever een zakenman dan een advocaat als politicus. Best mogelijk, maar hij vergat dat Mitt Romney zelf als advocaat aan Havard afstudeerde. En dat de Founding Fathers (bijvoorbeeld Jefferson en Hamilton) of president Lincoln even goed rechten hadden gestudeerd. Over Romney zelf deelde Eastwood amper iets (positiefs) mee – zijn ietwat langdurige optreden was vooral tegen Obama gericht.

Ik kan niet in Eastwoods hart kijken. Maar zijn stijl, en de afwezigheid van Romney in zijn speech geven me het gevoel dat hij evenmin in Romney gelooft. Romney kan hem niet inspireren.

Tot slot kwam Mitt Romney. Een mooie man, die juist uit een film van 1950 gestapt lijkt. Tijd om een nieuwe ‘coach’ aan te duiden, aldus Romney. Hij bracht een ‘smooth’ verhaal, met aandacht voor economisch herstel, en een boodschap voor de Obama-kiezer, die alleen kan vaststellen dat Obama weinig beloften heeft ingelost. Concreter werd het niet. Romney doet zijn best om als een ‘gewone’ Amerikaan over te komen, maar hij behoort wel degelijk tot de kleine financiële elite. In tegenstelling tot zijn voorgangers, wil hij zijn zakenbelangen niet verduidelijken, en zijn belastingaangifte niet onthullen. Mormoon Romney blijft ook opvallend stilletjes over zijn geloof, en hoe dat zijn politieke ideeën zou beïnvloeden.  Dat is volgens Amerikaanse normen merkwaardig: katholiek John F. Kennedy, bijvoorbeeld, stelde expliciet dat hij geen gezag van de paus zou aanvaarden, en op die manier de scheiding tussen kerk en staat zou respecteren. Het is echter volstrekt onduidelijk waar Romney voor staat.

Deze week begint de Democratische Conventie. Momenteel voert Obama een agressieve kiescampagne, zoals de republikeinen, met veel negatieve spotjes. Ongetwijfeld heeft de huidige president die ‘change’ beloofde, vele kiezers ontgoocheld. Buitengewoon progressief bleek Obama niet te zijn. Op sommige vlakken (vervolgen van journalisten, liquideren van politieke vijanden in het buitenland) scoort hij zelfs slechter dan zijn voorgangers (volgens ‘Human Rights Watch’). Benieuwd wat die ‘conventie’ brengt.

(verschenen op deredactie, op 3 september 2012).

1 Comment

  1. jdefyn

    benieuwd ? Mja, hoewel er voor ons Europeanen maar weinig verschil zal zijn trussen beiden, is er voor de US citizens eigenlijk geen keuze : hetzij zwarte armoede (géén woordspeling), hetzij pogingen om de maatsdchappij maatschappelijk te maken (en niet veel meer); tja….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s