“De zaak DSK – aanzet tot corruptie”, Column DS 16 februari 2015

Unknown 08.33.05“Voormalig PS-presidentskandidaat Dominique Strauss-Kahn staat terecht. Hij wordt beschuldigd van pooierschap van prostituees op seksfeestjes. Of de rechtbank hem straks schuldig verklaart of niet, raakt niet aan het echte politieke probleem: het proces toont hoe DSK, die verslaafd is aan seks, als politicus vatbaar was voor corruptie. Maar daar gaat het politieke debat in Frankrijk aan voorbij.
DSK staat terecht voor vermeend pooierschap: het is volgens de Franse wet verboden om voordelen te halen uit de prostitutie door anderen. En daar wordt DSK van beschuldigd. DSK beweert dat hij helemaal niet wist dat de vrouwen prostituees waren, en kon hen dus niet aanzetten tot prostitutie. Verder waren deze in zijn formulering ‘libertijnse feestjes’ een privézaak: DSK verdedigt zich door de scheiding tussen privé en publiek in te roepen, die fundamenteel is in een rechtsstaat. Zonder die scheiding, leven Fransen in een puriteins land, waar zondaars behandeld worden als misdadigers. Het kan best dat mensen mijn gedrag walgelijk vinden, stelt DSK, maar dat maakt het nog niet juridisch strafbaar. Einde verhaal.
Maar zo eenvoudig is het niet. DSK snapt het politieke probleem niet, omdat hij niet toegeeft dat hij verslaafd is. Integendeel, al jaren herhaalt hij dat hij geen probleem heeft met vrouwen. Hij heeft maar één probleem, verklaart hij in 2011 op CNN, vlak na het Amerikaanse proces rond de (niet bewezen) verkrachting van een kamermeisje in New York: dat hij zijn libertijnse levensstijl niet discreet genoeg kan beleven. Nu blijkt dat de seksfeestjes in de Carlton-affaire voor DSK die moeilijkheid oplosten. In plaats van seks op het werk, zoals met een medewerkster van het IMF in 2008, of met een kamermeid, kiest hij voor geheime afspraken op discrete privéfeestjes. Zo dacht hij opspraak en vervolging te vermijden.

De redenering van DSK houdt geen steek, nog los van zijn vermeende pooierschap. Continue Reading ›

‘Slaven van schuld’ – Column DS 25 maart 2013

Deze column verscheen in De Standaard.

Europese burgers zijn schuldenaars geworden van een schuld, waarvan niemand nog weet of die kan worden ingelost. Die schuld heeft niet alleen financiële, maar ook ingrijpende politieke gevolgen. Wat doet al die schuld met de idee dat we vrije burgers zijn? Schuldenaars zijn niet vrij. Ze beslissen niet over hun eigen lot. Ze beschikken niet over hun eigen middelen.

Als burger van een land deel je in de staatsschuld. Je wordt ermee geboren en de schuld zal jou overleven. Wat dan nog, zou je denken? Maar de huidige schuldencrisis heeft toch twee andere dimensies: een morele en een politieke. Continue Reading ›

De zaak-DSK: “Libertinage, inégalité et infidélité”

Dominique Strauss-Kahn werd vlak voor zijn benoeming tot PS-kandidaat voor de Franse presidentsverkiezingen van het vliegtuig geplukt in New York. Aanklacht: verkrachting van een kamermeid. De wereld stond in rep en roer – de Fransman was toen voorzitter van het IMF. Ook Frankrijk liet zich zien, niet van haar fraaiste kant. Continue Reading ›

Betogen! Nog! Meer!

In hun ongeduld over een regering, riepen een aantal jongeren op tot een betoging. Zelfs een shame-betoging. Zelf hadden ze geen programma, want dat zijn ingewikkelde zaken, een financieringswet of zo.

Ondertussen was er ook een machtsoverdracht van Europese natiestaten naar het Europese niveau bezig. Ondermeer met de mogelijke inzage van de Europese commissie in de nationale begrotingen. Dat betekent dat een land niet meer autonoom kan beslissen hoe zijn belastinggeld te herverdelen.

Betogen leek me dus een goed idee, maar niet voor een Belgische regering, die in het verleden niets anders gedaan heeft dan de Europese suggesties vrij kritiekloos over te nemen. Wat de gevolgen ook zouden zijn. En die zijn er wel degelijk.  Continue Reading ›