” ‘Alles kan’- journalistiek” – Leo Neels in Knack

Unknown-2In Knack verscheen een reeks over meningen in de media. Op de website van Knack reageert Leo Neels: ‘Journalistiek wordt niét van buiten uit bedreigd, ze dreigt zichzelf uit te hollen in zelfgenoegzaamheid, isolement en mediocriteit’.

Ik publiceer het hier, omdat de auteur een toepassing maakt van enkele ideeën uit mijn boek ‘Macht en Onmacht’.

” ‘Words, words, words’, antwoordde Hamlet (1602) op de vraag wat hij las; mocht Shakespeare dat toneelstuk geschreven hebben in 2015, zou Hamlet wellicht geantwoord hebben: ‘Opinions, opinions, opinions’. Dat is zeker één van de verworvenheden van wat we, verkeerd, social media noemen, die faciliteren bij uitstek een nooit aflatende stroom aan meningen. Er is al een overaanbod aan informatie. En daarbij komt een overaanbod aan meningen. Over alles en van iedereen. Dat is het gevolg van een geweldige ‘democratisering’; iedereen kan nu auteur zijn en publicist via sociale media, en de klassieke media megafoneren. Hoe opvallender, hoe beter. Het snelste verhaal en de radste tong gaan lopen met de meeste aandacht. (D. Harvey, A brief History of Neo-Liberalism, 2005, 198, gec. door Tinneke BEECKMAN, Macht en Onmacht, 2015, 130). En wat meer is, de meeste van die meningen zijn gedeconnecteerd van feiten, het zijn zwevende of loze meningen: meningloze meningen. Hét oxymoron van hedendaagse communicatie. Continue Reading ›