Te gast bij ‘De Afspraak op Vrijdag’, 10 nov. 2017


Vrijdag 10 november was ik te gast bij ‘De Afspraak op Vrijdag’ met Ivan De Vadder. 

De andere gasten waren Bart De Wever (N-VA) en Bert Bultinck (hoofdredacteur Knack). Op de site van de VRT is de uitzending te herbekijken tot 10 december.

De thema’s waren Bart De Pauw en de VRT, de Paradise Papers en de Catalaanse kwestie.

Er is een podcast van de uitzending te beluisteren: https://soundcloud.com/deafspraakopvrijdag/vrijdag-10-november-bart-de-wever-bert-bultinck-en-tinneke-beeckman

 

‘Gluren in de creatieve keuken’, Knack, 17 april 2016

UnknownKnack-journaliste Elke Lahousse vroeg me of ik bijzondere rituelen had wanneer ik schreef. Ze noteerde ook de gewoontes van Katleen Vereecken, Eva Mouton, Guga Baul en Alex Callier.

“Hoe komt de artiest tot inspiratie ? Welke specifieke rituelen, dagelijkse gewoonten en eenzame woestijntochten gaan het schrijven, tekenen of componeren vooraf ? Vijf vaderlandse creatieven over hoe zij werken.”

Dit was mijn antwoord: “Bij elke tekst komt er een moment dat het voelt alsof je een muur moet beklimmen zonder houvast. Er zijn te veel ideeën, geen structuur, geen concrete insteek. Dan wil je hard weglopen, maar juist dan moet je verder werken. Het moet pijn doen en je mag alleen stoppen als je een goed stuk geschreven hebt.” “Als ik een column moet schrijven of bezig ben aan een boek, sta ik ’s morgens vroeg op. Mijn wekker staat op zes uur en ik begin meteen te werken. Ik verlies geen tijd met surfen op het internet en probeer me niets aan te trekken van het geroezemoes op de sociale media. Wat er op Twitter leeft probeer ik al helemaal te negeren. Bij het ontbijt eet ik altijd vers fruit.” Continue Reading ›

Interview in Knack, 28 okt 2015

Foto © - Lies Willaert

Foto © – Lies Willaert

Door Ann Peuteman, Foto’s Lies Willaert

“Parijs, 7 januari 2015. Twee geradicaliseerde moslims dringen het gebouw van het Franse satirische blad Charlie Hebdo binnen en schieten tien redactieleden neer. Frankrijk en de rest van de wereld reageren geschokt. ‘Nachten heb ik er niet goed van geslapen’, zegt filosofe Tinneke Beeckman. ‘Niet alleen omdat er bij die aanslag zoveel mensen zijn gedood, maar ook omdat de reacties erop blijk gaven van een grote maatschappelijke vertwijfeling. Daarom heb ik die gebeurtenissen gebruikt als uitgangspunt voor het boek over de invloed van het postmoderne denken op onze samenleving waar ik aan bezig was.’ Dat boek, Macht en onmacht, ligt nu in de winkel. Aan de hand van de aanslagen in Parijs verkent Beeckman de oorzaken van het grote gevoel van machteloosheid waar zoveel mensen vandaag mee kampen. ‘De ophef rond de aanslagen toont aan dat de idealen van de Verlichting, zoals het streven naar waarheid en gelijkheid, in onbruik zijn geraakt’, zegt Beeckman. ‘Die gebeurtenissen hebben in Frankrijk voor grote verdeeldheid gezorgd. Lang niet iedereen zei Je suis
Charlie
. Er waren ook veel jongeren die zich verbonden voelden met de daders, de broers Kouachi. Bovendien staken er al snel complottheorieën de kop op. Daaruit blijkt dat er veel burgers zijn die de overheid niet meer kan bereiken.’

A.P.:Hoe komt het dat de politiek op sommigen geen vat meer heeft?

Beeckman: Doordat veel mensen heel argwanend zijn geworden. Dat heeft onder meer te maken met de internationale politiek van het Westen. Bij ons dragen politici democratie hoog in het vaandel, maar elders in de wereld steunen ze regimes die helemaal niet democratisch zijn. Op dat vlak kampt het Westen niet alleen met een geloofwaardigheidsprobleem maar ook met een waarheidsprobleem. Denk maar aan de leugens over massavernietigingswapens die in 2003 tot de inval in Irak hebben geleid. Er werd toen beweerd dat de inlichtingendiensten bewijsmateriaal hadden voor Sadam Housseins bedreigende wapenarsenaal, maar dat bleek later helemaal niet te kloppen. Toch werden de Amerikaanse president George W. Bush en de Britse premier Tony Blair daarna herkozen. Zoiets draagt bij tot de groeiende kloof in de samenleving.

A.P.: Maken het internet en de sociale media het niet steeds moeilijker voor overheden om leugens te verspreiden of gebeurtenissen te verzwijgen? Continue Reading ›

Boekenbeurs – op donderdag 5 november 2015: debat en signeersessie

Unknown-2Van zaterdag 31 oktober tot woensdag 11 november vindt in Antwerpen de Boekenbeurs plaats.

Op donderdag 5 november ga ik tijdens de Knack-dag in gesprek met Ann Peuteman, samen met Dirk de Wachter: Vanaf 13.00 uur tot 13.45 uur in de Rode Zaal. Nadien signeer ik tussen 14.00 en 16.00 uur mijn boek ‘Macht en Onmacht. Een verkenning van de hedendaagse aanslag op de Verlichting’ aan de stand van WPG (De Bezige Bij).

 

Reacties op de column ‘Apartheid in België ?’ DS 27 april 2015

De column ‘Apartheid in België ? (27/04) wekte wel enige reacties los. Ik schreef de tekst zelf als antwoord op een interview met Bert Anciaux voor Knack, waarin hij beweert dat we in België apartheid hebben ingevoerd zoals in Zuid-Afrika. Die uitspraak is trouwens niet de enige vreemde stelling in dat artikel.

Een reactie kwam van Bert Anciaux zelf in Knack (29/04). Onze voormalige minister van cultuur schrijft over een ‘hegemonie van politiek geïdealiseerde blanke cultuur‘.

Walter Zinzen schreef dat er toch een ‘parfum van apartheid’ rondzweeft in zijn ‘Hoezo, geen apartheid ?’ (DS, 29/04). Zinzen verwees naar een interview  (DS, 27/04) met geslaagde zakenvrouw en inspirerend voorbeeld Sihame El Kaouakibi, die over haar jeugd vertelt.

Maar Zinzen geeft een onbegrijpelijke interpretatie van Kaouakibi’s verhaal, aldus Jan Denys in DS Avond (29/04). Zij is juist het bewijs dat we geen apartheid kennen, en haar succesverhaal is ook niet het enige.

Op de begripsrelativering van Zinzen reageerde Ludo Abicht (DS, 30/04) met het kritische stuk ‘ook retorische vragen verdienen een antwoord‘.

De reactie van Jan Denys verscheen in DS Avond, en is misschien niet makkelijk te vinden. Vandaar dat ik deze tekst hier even weergeef. (Voor de andere reacties: klik telkens op de link).

“De hoop van Sihame

Maandag verscheen in de krant het hartverwarmende portret van Sihame El Kaouakibi, de dochter van twee Berbers die vijfenveertig jaar geleden hun vaderland verlieten (DS 27 april) . Intussen is ze uitgegroeid tot een rolmodel inzake succesvolle integratie van onze allochtone medeburgers.

Sihame is jong, dynamisch, aantrekkelijk, allochtoon, vrouw en ondernemer. Een onweerstaanbare mix. In haar verhaal is er aandacht voor racisme en discriminatie, maar de nadruk ligt op dromen najagen en talenten ontwikkelen. En passie uiteraard, veel passie. Bijna terloops heeft ze het over de turnkring waar verschillende bevolkingsgroepen elkaar ontmoetten en waar haar emancipatie wellicht begonnen is.
De ouders van Sihame kwamen indertijd naar ons land, niet omdat hier apartheid heerst, maar omdat ze hoopten betere levensomstandigheden aan te treffen, vooral voor de kinderen.

Dat was exact ook de boodschap van Tinneke Beeckman in haar column (DS 27 april). Ze verzette zich tegen Bert Anciaux’ boodschap dat in België een vorm van apartheid heerst. Terecht stelt Beeckman dat door zo’n stelling elk debat over waarom bepaalde groepen in dit land minder succesvol zijn dan andere in de kiem wordt gesmoord. Dat zoiets niet onschuldig is, bewijst de huidige staat van dit debat in dit land. Continue Reading ›

GAS-boetes: geld uit politiek nihilisme

GAS-boetes illustreren – helaas – het politieke deficit in onze maatschappij. Ze zijn een juridisch probleem. Maar ze tonen een gebrek aan politiek project: blijkbaar meent de overheid dat burgers alleen uit angst voor financiële straf nog regels willen naleven. Kritische vragen over burgerzin, over een gezamenlijk maatschappelijk project of over de autoriteit van de ordediensten worden blijkbaar niet gesteld. Of gelooft niemand dat die crisissen kunnen worden opgelost? Ze zijn nochtans fundamenteler. GAS-boetes zijn politiek nihilistisch.  Continue Reading ›