Over vriendschap, toewijding en beperkingen aanvaarden

Een eerlijke filosofische en introspectieve post van Eric Schliesser, op zijn groepsblog (over filosofie, wetenschappen, kunst en politiek). Hij combineert Spinoza (onder meer vanuit ‘Door Spinoza’s lens’) en Seneca’s stoïcijnse filosofie.

Hoe moeilijk is het niet om een goede promotor te zijn voor doctoraatsstudenten, zeker als het temperament van de student heel erg verschilt van je eigen karakter? Je wilt het goede doen, maar botst op de beperkingen van anderen en van jezelf. Hoe ga je daar mee om. De moeite!

“On Being a PhD Supervisor (or Spinoza and Seneca on Equanimity)

Childhood is abundant in fruits, but infancy is sweeter [Fructuosior est adulescentia liberorum, sed infantia dulcior].–Seneca,Letter 9. Continue Reading ›