Europa via Griekenland naar de afgrond?

Onrust

Hoe meer je verneemt over Europa, hoe meer reden je hebt tot ongerustheid. Europese landen zakken steeds dieper weg in een recessie. De strenge besparingsmaatregelen van Merkozy verergeren de toestand. Het is onmogelijk – aldus economen als Stiglitz, Krugman – dat de zulke besparingen effectief tot de schuldaflossing van een land leidt. Integendeel, zo’n land moet steeds meer besparen, dan terug lenen, vervolgens meer besparen… tot failliet dreigt. Ik ben geen econome. Als filosofe interesseer ik me meer voor de politieke zijde van het verhaal. Stilaan hebben politici macht overgedragen aan het Europese niveau, bijvoorbeeld wat hun begroting betreft. Europese burgers, in noord en zuid, hebben steeds minder te zeggen over hun toekomst. Wat te doen? Continue Reading ›

Stakingen, verleden of toekomst

Vandaag staken de vakbonden. Ze zijn niet tevreden over het regeringsakkoord, want de regeringsmaatregelen betekenen een afbouw van de welvaartstaat. Weinig mensen zullen dat betwijfelen, want het gaat niet zo goed met ons sociaal model. Wie niet bang is, beseft niet wat er gebeurt. Tegelijkertijd apprecieert een deel van de burgers – vooral jongeren – minder dan ooit deze stakingen. Nochtans beweren de vakbonden het algemene belang te verdedigen. Ze krijgen hun zaak niet meer verkocht, zoals dat heet… Speelt mee dat vakbonden op langere termijn weinig toekomstvisie brengen? Continue Reading ›